ضمیمه جام‌جم:درباره سریال «راه بی‌پایان»: پردازش درست بدون بزرگ‌نمایی

به تازگی از شبکه سوم سیما مجموعه‌ای تحت عنوان راه بی‌پایان در حال پخش می‌باشد، مجموعه‌ای که با حضور بازیگران سرشناس از همان ابتدا توجه بسیاری را به خود جلب کرد. قصه این سریال تلویزیونی نیز تا حدودی با سایر داستان‌هایی که این روزها از شبکه‌های مختلف پخش‌ می‌شود، کمی‌متفاوت استو این نیز عامل دیگری برای جذابیت این سریال شده. داستان دارای ابعاد گوناگونی است که به نوعی یک درام عشقی هادی قصه می‌شود.
آغازگر داستان که با ورود یک جوان به وطن همراه است به سرعت و با پرهیز از حاشیه به متن رفته و به سراغ علت خروج منصور از وطن پرداخته و دلیل آن را یک عشق بیان می‌کند. منصور که د رمدت غیبتش حوادث گوناگونی بر خانه و خانواده‌اش سایه انداخته در ابتدا با بی‌مهری پدر هماره می‌شود اما به تدریج این امر رو به آرامش می‌گذارد. منصور که به سختی به خارج رسیده و در عشقش ناکام مانده بود، با ادامه تحصیل متخصص زبردست می‌شود که متاسفانه پس از مراجعه به حوزه‌های مرتبط کاری با کم‌توجهی روبه‌رو می‌شود. این قصه‌ها همه با هم گره می‌خورد و حرکت در طول مسیر آن‌چنان با نوسانات گوناگون همراه می‌شود که جذابیت «راه بی‌پایان» را دوچندان می‌کند. علاقه منصور به دختری به نام غزل توتونچی و جواب رد توتونچی به منصور و اینک بازگشت منصور به ایران و ارتباط تحصیلی او با حرفه‌ توتونچی، بسیار آرام و منطقی صورت می گیرد و از این روی داستان خیلی به سوی اتفاقات عجیب و تصنعی روی نمی‌آورد. در کنار این درام عشقی، لایه‌هایی از نگرانی‌ها و دغدغه‌های اجتماعی به ترتیب در داستان ظاهر می‌شود، اشتغال و مشکلات جوانان تحصیل کرده انگیزه‌ خروج از وطن جوانان اعتیاد ریاکاری و... هر یک در جایگاه‌های خود و در بطن اصلی قصه جای می‌گیرد و با وجود این تعدد موضوعی داستان هیچ‌گاه به حاشیه کشیده نشده و از پردازش صرف به یک موضوع به شدت پرهیز می‌کند، به عبارت دیگر موضوعات و مشکلات اجتماعی و مشکلات اجتماعی خیلی آرام و بدون بزرگ‌نمایی و توام با متن اصلی قصه جای می‌گیرد.

All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License
محتویات تحت اجازهنامهٔ GNU Free Documentation License در دسترس است.